ایرانیان مظلوم ترین قوم تاریخ

persiandaily — Sun, 23 Apr 2006 11:36:10 GMT

زمان زیادی بود که تصمیم گرفته بودم دیگرچیزی ننویسم.یکی از دلایلش این بود که بنا نداشتم وارد سیاست شوم.اما مطلبی که میخواهم بگم چیزی است که گفتنش برای روشن شدن ذهن هموطنانم لازم باشه.اگر حتی یک نفر نوشته من رو بخونه و لحظه ای بهش فکر کنه برای من کافیه.می خوام از هولوکاست بگم.البته نه اینکه راسته یا بقول آقای احمدی نژاد افسانه است.

آقای رییس جمهور صحبت هایی رو در زمینه افسانه بودن هولوکاست مطرح کردند که بازتاب های منفی زیادی در دنیا داشت.فقط به یکی از اونها اشاره می کنم. یک روز نامه آلمانی(توجه کنید آلمان همون کشوری است که متهم به قتل عام یهودی هاست) کاریکاتوری از تیم فوتبال ایران رسم میکندو زیر آن می نویسد:ارتش هیتلر در راه آلمان!

آیا درد آور نیست ملتی که اولین ناجی قوم یهود بودند از طرف اخلاف فاشیست ها و نازی ها به نام ارتش هیتلرنامیده شوند؟

جشن مهرگان

persiandaily — Sat, 08 Oct 2005 07:44:18 GMT

در میان جشنهای ایرانیان باستان مهرگان از آن دسته جشن هایی است که با شکوه هر چه بیشتر بر پا می شده و می توان گفت که پس از نوروز این جشن بزرگترین جشن ایرانی بوده است. در ايران باستان كه هر سال به دوازده ماه سى روزه تقسيم مى شده پنج روز به نام پنجه به پايان ماه اسفند افزوده مى گرديد و هر چهار سال يكبار شش روز افزوده مى شد كه آن به سال سال كبيسه گفته می شده است .در ماههاى سى روزه هر روز نام ویژه ای داشته كه دوازده نام از آن را امروزه ما به نام ماه هاى ايرانى که همان فروردين و ارديبهشت و خرداد و... میشناسيم و می ناميم و به كار مى بريم.
یکی شدن نام روز و ماه را ايرانيان از گذشته هاى دور جشن مى گرفتند مانند ۱۹ فروردين كه روز فروردين از ماه فروردين بود به نام فروردينگان و دوم ارديبهشت را كه روز ارديبهشت بود به علت یکی شدن با ماه ارديبهشت به نام ارديبهشتگان و چهارم خرداد را كه روز خرداد از ماه خرداد بود به نام خردادگان مى ناميدند و در اين روزها به سرور و شادمانى مى پرداختند.
در ايران باستان هر ماه سى روز بود ولی در گاهنامه كنونى ايران شش ماه نخست سال سى و يك روز است بنابراين روز مهر كه در ماه فروردين برابر شانزدهم فروردين است، در ماه مهر با توجه به آنچه گفته شد شش روز به جلو مى آيد و روز مهر در ماه مهر برابر دهم مهرماه است.اين جشن مانند جشن نوروز شش روز بود .بنا به گاهنامه كنونى جشن مهرگان از آغاز روز دهم ماه مهر آغاز مى شود و به روز رام از ماه مهر كه شانزدهم مهرماه است پايان مى پذيرد.
گذشته از اين بنا به گفته شاهنامه روز پیروزى كاوه بر ضخاك نيز چنین روزی بوده است بر این پایه این روز از ارزش تاریخی اساطیری نیز برخوردار است و چون اين جشن ريشه در دوران اساطيرى و حماسى ايران دارد تاريخ درست آن را نمى توان روشن نمود ولى بی گمان مانند نوروز چندين هزاره را پشت سر نهاده است.
جشن مهرگان براى همه مردم به ويژه كشاورزان ارزش ویژه ای داشته. چون در آغاز پاييز آنان غلات و حبوبات و ميوه هاى خود را برداشته و دوران آرامش را در پيش داشتند، بر این پایه در اين روز به سپاسگزارى پروردگار جهان مى پرداختند. به هر روی جشن مهرگان كه روز دهم مهر با توجه به گاهنامه كنونى ايران است جشن پيروزى داد، پيروزى كاوه بر ضحاك و زايش نخستين زن و مرد آريايى (مشيه و مشيانه) و جشن برداشت محصول كشاورزى و ميوه ها و جشن برابرى روز و شب و آرامش كشاورزان است چون در اين فصل سال ميوه های درختى و زمينى و غلات و حبوبات و غيره برداشت شده است.
در خوان ویژه مهرگان سينى ميوه اى است که انگور و انار و به و گلابى و ترنج و سيب و سنجد در آن دیده میشود.آجیل ویژه این روز نیز در خوان مهرگان در کنار سبزه و مجمر آتش دیده می شود.ترازو نیز به نشانهء داد در این خوان به چشم میخورد و گاهی هفت گونه حبوبات مانند ماش و عدس و لوبیا ونخود به نشان برداشت گذشته و کاشت آینده به این خوان می افزایند.
امروزه در ایران در روستاهای زرتشتی مردم پنج روز را جشن می گیرند و حلواهای گوناگونی مانند حلوای شکری و برنجی و نان روغنی برای این جشن آماده میکنند.یکی دیگر از خوراکهای ویژه این جشن گوشت بریان شده گوسفند است.
درروز پایانی جشن همه مردم روستا هنگام بامداد در کنار سرچشمه آن روستا گرد هم می آیندو سالخورده ترین فرد یاد درگذشتگان رو گرامی میدارد.
سپس با ساز و دهل از آنجا به سوی روستا روانه میشوند و بيرون هر خانه ای که می رسند ، نیاکان آن خانه را تا هفت نسل گذشته نام می برند و خدابيامرزی می دهند. درب خانه رابانوی خانه باز می کند ، همه با ساز و دف داخل خانه می شوند و در آنجا می ايستند و بانوی خانه با دادن آينه و گلاب و نقل و شيرينی به همه ، برای گرامی داشت جشن مهرگان ، آجيل ویژه ای هم به يکی از اين اشخاص ميدهد که دستمال بزرگی به نام چادر شب به کمر خودش بسته است .
این گروه به همه خانه ها می روندو اين آجيل ها را می گيرند. در هر بار کسی که در خانه مانده بوده با گروه همراه ميشود و اين کار تا زمانی که به آتشکده روستا برسند ادامه پيدا می کند. سپس اهالی در آتشکده روستا گرد هم می آیند و در هنگام نيايش ، هزينه ای به آتشبان روستا می دهند.
اين کار را برای پاسداری از اين روشنايی يا مهر روستا می کنند تا در يک سال آينده مهر را در روستای خود پايدار داشته باشند. آجيلی را هم که از هر خانه ای گرفتند به باشندگان می دهند. اين به گونه ای خيراتی است که به همه مردم روستا داده می شود

بر گرفته از سایت مرز پرگهر

سد سازی یا نابودی تمدن

persiandaily — Thu, 15 Sep 2005 16:49:30 GMT

سيزده سال پيش کلنگ احداث سدي در 15 کيلومتري پاسارگاد در حالي به زمين خورد که در صورت شروع آبگيري اين سد، تنگه بلاغي در نزديکي آن با بيش از 130 اثر تاريخي که بسياري هنوز در زير خاک مدفونند در شرف نابودي قرار مي گيرد.مدير پروژه سد سيوند ادعا مي کند در سال 71 يعني درست هنگام آغاز کار از سازمان ميراث فرهنگي استعلام به عمل آمده اما پاسخي دريافت نکرده است.جامعي در مصاحبه اي که دو هفته پيش انجام داد چنين گفته است:آثار باستاني مختلفي در اطراف سد مشاهده شده که شامل روستا،قبرهاي قديمي وتعدادي سفال است ولي اين آثار آنقدر مهم نيست که بخاطر آن بهره برداري از سد را متوقف کنيم!!

منابع غير رسمي همچنين نسبت به زير آب رفتن آرامگاه کوروش بزرگ هشدار داده اند.اميد که خداوند خود پاسدار ميراث کهن اين سرزمين باشد.

توضیحی برای رفع شبهه

persiandaily — Sun, 11 Sep 2005 19:58:12 GMT

با سلام و تشکر از همه کسانی که نظراتشان را مطرح کردند و پوزش از دوستانی که نظراتشان بدلایلی سانسور شد!

اول اینکه هدف از نگارش این مطالب طرح ایده های نژاد پرستانه نیست و من خود را یک ایرانی میهن پرست میدانم و نه بیشتر.

آرزوی من این است که روزی همه جوانان ایرانی تاریخ خود را بشناسند و قدر بدانند و در جهتی حرکت کنند که به همان شوکت دوران کوروش بزرگ دست یابیم.در همین راستا وظیفه خود میدانم که در حد توان خود این کار را انجام دهم.

مطلب بعد اینکه همانطور که از نوشته های من پیداست من مننتقد جدی حمله تازیان به ایران هستم اما لزومی ندارد که هجوم مشتی بیابانگرد را حمله اسلام تعبیر کنیم همچنانکه جنگ های ایران و روم در زمان شاپور و خسرو را جنگ زرتشت و مسیح قلمداد نمی کنیم.

در پایان ضمن پاسداشت آزادی بیان برای اینکه شبهه وابستگی من به جریان خاص فکری ایجاد نشود تمنا میکنم از انعکاس مطالبی که مضامین آن تبلیغ برای حزب یا جریان خاص یا توهین به مذهبی خاص است خودداری کنید.

توجه کنیم که در مملکت ما بیش از ۶۵ میلیون نفر شیعه زندگی میکنند و وطن پرستان حقیقی به عقاید هم وطنان خود احترام ویژه میگذارند.

در پست بعدی قصد دارم در باره تمایز بین عربیسم و اسلام سخن گویم که در این باره نظرات شما عزیزان راهگشاست.

با سپاس دوباره

به بهانه سالروز كودتا

persiandaily — Wed, 17 Aug 2005 17:41:18 GMT

محمد مصدق فرزند ميرزاهدايت‏الله وزير دفتر در سال 1261ش در تهران متولد شد. نسبت او از سوي مادرش نجم‏السلطنه به فتحعلي شاه مي‏رسيد. پس از پايان تحصيلات مرسوم زمان به دربار ناصري راه يافت و با فوت پدر از سوي ناصرالدين شاه ملقب به ” مصدق‏السلطنه“ شد.

پس از چندي با مشروطه‏خواهان همآوا شد. پس از پيروزي انقلاب مشروطه كانديداي نمايندگي نخستين دوره مجلس شوراي ملي بود اما كمي ِ سن باعث رد اعتبارنامه‏اش شد.

مصدق بار ديگر براي ادامه تحصيل راهي اروپا شد و موفق به اخذ مدرك دكترا در رشته حقوق شد. پس از بازگشت به موطن مدتي در مدرسه علوم سياسي تدريس كرد و از پذيرش مشاغل دولتي سرباز زد. او كه از مخالفان وثوق‏الدوله بود در زمان صدارت وي تهران را ترك كرد و به اروپا رفت و زماني كه مسئله انعقاد قرارداد 1919 مطرح شد مصدق در نشريات خارجي مقالات متعددي بر ضد اين قرارداد منتشر كرد.

با سقوط وثوق‏الدوله و روي كار آمدن مشيرالدوله، دكتر مصدق به ايران بازگشت و مدتي نيز استاندار فارس بود. اما وقتي نوبت به صدارت سيدضياءالدين طباطبايي رسيد، مصدق به اعتراض از استانداري فارس استعفا كرد و احمدشاه نيز استعفاي وي را پذيرفت.

دكتر مصدق پس از بركناري سيدضياء در 1300، يك سال حكومت آذربايجان را عهده‎دار بود كه به خوبي نيز از عهده آن برآمد و پس از آن در دولت ميرزاحسن خان مشيرالدوله به وزارت خارجه منصوب شد. اما دولت مشيرالدوله ديري نپاييد و حال نوبت صدارت سردارسپه بود. مصدق در اين دولت سمتي نداشت و خود را براي انتخابات دوره پنجم مجلس شوراي ملي كانديدا كرد و به مجلس راه يافت. مجلس پنجم، همان مجلسي بود كه نمايندگان آن رأي به انحلال سلطنت قاجار دادند اما وكلايي چون دكتر مصدق، سيدحسن مدرس و چند نماينده ديگر با اين طرح مخالفت كردند. دكتر مصدق در نطقي با ادله قانوني مخالفت خود را با واگذاري سلطنت به رضاخان چنين شرح داد و ديكتاتوري رضاخان را پيش بيني كرد:

در مملكت مشروطه رئيس‏الوزراء مهم است نه پادشاه. پادشاه فقط مي‏تواند به واسطه رأي اعتماد مجلس يك رئيس‏الوزرايي را به كار بگمارد. خوب اگر ما قايل شويم كه آقاي رئيس‏الوزراء پادشاه بشوند آن وقت در كارهاي مملكت هم دخالت مي‏كنند و همين آثاري كه امروز از ايشان ترشح مي‏كند در زمان سلطنت هم ترشح خواهد كرد. شاه هستند، رئيس‏الوزراء هستند، فرمانده كل قوا هستند.

دكتر مصدق در دوره ششم نيز نماينده مجلس بود و به همراه سيدحسن مدرس با طرحهاي رضاشاه مخالفت خود را ادامه داد و پس از پايان اين دوره مجلس از سياست كناره گرفت و گاه در احمدآباد و گاه در اروپا بود. در 1319 دستگير و به بيرجند و احمدآباد تبعيد شد. يك سال بعد، در شهريور 1320 پس از سقوط رضاخان، مصدق نيز آزاد شد و اين بار به نمايندگي دوره 14 برگزيده شد. از اقدامات وي در اين مجلس مخالفت با تصويب اعتبارنامه سيدضياءالدين طباطبايي و برشمردن خيانتهاي وي، مخالفت با واگذاري امتياز نفت شمال به شوروي و ارائه طرح منع نخست‏وزير، وزير و اشخاص ديگر براي مذاكره درخصوص امتياز نفت با نمايندگان كشورها يا شركتهاي خارجي بود كه اين طرح وي همان روز ارائه به تصويب رسيد و عملاَ دولت را در واگذاري امتياز نفت فلج كرد. از مخالفان اين طرح نمايندگان توده‏اي مجلس چون ايرج اسكندري، رضا رادمنش و... بودند. مصدق در انتخابات دوره پانزدهم متوجه دخالت دولت قوام در انتخابات شد و به همراه همفكران خود 4 روز در دربار متحصن شد. اما اين تحصن نتيجه‏اي نداشت و قوام‏السلطنه بر اريكه قدرت تكيه زد.

در انتخابات دوره شانزدهم، مصدق به همراه ديگر همفكران خود بار ديگر براي كسب آزادي انتخابات در دربار متحصن شدند و اين بار نتيجه اين تحصن تشكيل حزبي به نام ” جبهه ملي“ و ابطال انتخابات تهران بود. دكتر مصدق در مجلس شانزدهم عضو كميسيون مخصوص نفت بود و براي ملي شدن صنعت نفت به همراه ديگر نمايندگان جبهه ملي تلاش مي‏كرد.

در 1329 سپهبد حاج علي رزم‏آرا نخست‏وزير شد و نمايندگان جبهه ملي به شدت با وي مخالفت كردند چرا كه او از مخالفان سرسخت ملي شدن صنعت نفت بود. ترور او راه را براي پيشبرد مقاصد مليون باز كرد و در 29 اسفند 1329، مجلس صنعت نفت را ملي اعلام كرد.

دولت علاء كه پس از رزم‏آرا روي كار آمده بود توان صدارت در آن اوضاع بحراني را نداشت و به همين خاطر، نخست‏وزيري به دكتر مصدق واگذار شد و او در ارديبهشت 1330 دولت خود را بدون اطلاع قبلي اعضاي جبهه ملي معرفي كرد و اين خود موجب كدورت اعضاي جبهه ملي شد.

از اولويتهاي دولت دكتر مصدق ملي شدن صنعت نفت و قطع دست استعمار انگلستان از اين صنعت بود و او موفق شد به رغم مشكلات فراواني كه بر سر راهش بود اين طرح را اجرا كند و شيرهاي نفت را بر روي انگلستان بست. دكتر مصدق در خرداد 1331 براي حضور در دادگاه لاهه كه انگلستان شكايت خود را در مخالفت با ملي شدن نفت ايران به آن ارجاع داده بود راهي هلند شد. مصدق پس از بازگشت دولت جديد خود را به شاه معرفي كرد. در اين دولت پست وزارت جنگ را نيز خود برعهده گرفته بود كه با مخالفت شاه مواجه شد. شاه چندان تمايلي نداشت كه كل قدرت را به وي واگذار كند. نتيجه اين بحث و جدل، استعفا و خانه‏نشيني مصدق بود. مصدق تنها 4 روز از نخست‏وزيري بركنار شد و قوام‏السلطنه كه چندان رقيب مناسبي براي او نبود دولتش در 30 تير 1331 سقوط كرد. همزمان با اين پيروزي، ديوان لاهه نيز رأي خود را به نفع ايران صادر كرد و عدم صلاحيت خود را در رسيدگي به شكايت دولت انگلستان اعلام نمود.

دكتر مصدق از روز 31 تير 1331 تا 28 مرداد 1332 بار ديگر بر مسند نخست‏وزيري تكيه زد اما توطئه‏هاي مخالفان داخلي و خارجي درها را براي رخنه نفوذ دشمنان بزرگي چون امريكا و انگلستان باز كرد و همدستي اين دو استعمارگر به كودتاي 28 مرداد و سقوط دولت وي انجاميد. دكتر مصدق پس از كودتا محاكمه و به احمدآباد تبعيد شد و در اسفند 1345 در بيمارستان نجميه تهران درگذشت

persiandaily — Wed, 22 Jun 2005 19:49:18 GMT

خلاصه ای از این فرمان تاریخی را در این صفحه بخوانید

نبرد شاپور دوم با رومیان

persiandaily — Sun, 29 May 2005 18:52:18 GMT

سوم دسامبر سال 359 ميلادي امپراتور روم ، كنستانتينوس دوم اولتيماتوم شديداللحني به اين شرح از شاپور دوم (ذوالاكتاف) شاه وقت ايران از دودمان ساسانيان دريافت كرد:پس از تحيت ... ، آگاه باش كه طبق اسناد و شواهد موجود ، اراضي و سرزمين هاي آن سوي رودخانه استريمون تا مرز مقدونيه متعلق به ايران بوده است. آن امپراتور بايد آنجا را از نيروهاي مسلح خود تخليه كند تا ماموران ما بتوانند در آن مناطق به جمع كردن ماليات و تمشيت امور بپردازند.

اگر فرستاده من ، حامل اين يادداشت ، دست خالي بازگردد؛ پس از پايان زمستان دستور خواهم داد كه ارتش اين سرزمين ها را با توسل به زور پس بگيرد ... (نامه كه در آرشيو واتيكان موجود است با الفاظ مودبانه پايان مي يابد). شاپور دوم اين يادداشت را از « آميدا » فرستاده بود كه چند هفته پيش از انشاي نامه به تصرف ايران در آمده بود. شاپور در همين سال با شكست دادن نيروهاي رومي سوريه را پس گرفته بود و آماده پيشروي در متصرفات ديگر روم بود.امپراتور روم كه درگير دشواري هاي داخلي و نافرماني بعضي از ژنرال هايش بود پاسخ نامه شاپور دوم را موكول به مشورت با سناي آن كشور كرد.

شاپور دوم منتظر نماند و در بهار سال 360 ميلادي دست به حمله نظامي زد و پس از تصرف « بزابده » به پيشروي خود ادامه داد. كنستانتينوس به گرد آوري نيرو پرداخت كه بيمار شد و تب شديد وي را از پاي در آورد. جانشين او « ژوليان » كه در عين حال فلسفه دان و نويسنده بود براي جنگ با ايران نه تنها نيروهاي رومي را بسيج كرد بلكه به اجير كردن جنگجوي مزدور از قوم فرانك (ساكن شمال فرانسه ، در آن زمان سرزمين گل) و قوم آلماني (مردمي كه در مرز فرانسه و آلمان زندگي مي كردند ، مردم راين. فرانسويان به همين دليل همه ژرمن ها را آلماني و كشورشان را آلمان مي خوانند ) و قوم ايلري ( ساكن غرب يوگسلاوي كروات هاي امروز ) دست زد و دو سال طول كشيد تا براي لشكركشي به شرق آماده شود.

اعلاميه 17 ژوئن سال 362 ژوليان بر ضد مسيحيان هم يكي از دلايل تاخير مقابله او با ايران شده بود. ژوليان در مسير لشكركشي خود به سوي ايران يك گوساله سفيد هم قرباني معبد « زئوس » كرد تا او را درجنگ ياري دهد.تعرض رومي ها در 26 ژوئن سال 363 ميلادي با نيرويي كه از حيث شمار و آزمودگي كم نظير بود آغاز شد .

شاپور دوم كه از كم و كيف اين نيرو آگاه بود تصميم گرفت به جاي سرحد ، در عمق خاك ايران با آن روبه رو شود. نيرو هاي انبوه ژوليان پس از اين كه به محل مورد نظر شاپور دوم كه فاصله اي زياد از تيسفون نداشت رسيدند خود را در محاصره واحدهاي ارتش ايران يافتند و در جنگي كه روي داد شكست خوردند و يك سوار پارسي ژوليان در حال فرار را با پرتاب زوبين شديدا مجروح كرد كه همان شب درگذشت.

طبق قانون روم ، هماندم ژنرال هاي رومي « ژوليان » را از ميان خود به عنوان امپراتور موقت انتخاب كردند و وي براي نجات بقيه نيروهاي رومي با شاپور دوم وارد مذاكره شد و با دادن همه مناطقي كه شاپور خواهان آنها بود موافقت او را به ترك مخاصمه به دست آورد و واحدهاي شكست خورده رومي را از آسيا بيرون برد.پاره اي از مورخان رومي نوشته اند كه شاپور دوم در اين جنگ از فيل جنگي استفاده كرده بود. جنگجويان مزدور آلماني در بازگشت به اروپا از ميهن دوستي ، ايستادگي و انضباط سربازان ايراني داستان ها تعريف كردند كه هنوز به صورت ضرب المثل باقي مانده است.

طبق اسناد موجود ، ژوليان از همه دعاوي روميان در غرب قفقاز ، فلسطين ، سوريه و پنج منطقه در آناتولي صرف نظر كرد و 18 پايگاه مرزي را برچيد و پذيرفت كه پيروان آيين زرتشت در قلمرو روم آزادي مذهبي داشته باشند و از بازرگانان ايراني ماليات مضاعف گرفته نشود.

ژوليان پس از بازگشت به روم در جلسه ماه اكتبر سنا حضور يافت تا از عمل خود و امتيازهاي متعدد كه به ايران داده بود دفاع كند كه سناتور ها او را « هو » كردند. ژوليان نتوانست اين تحقير را تحمل كند و از درخواست رأي براي امپراتور شدنش صرف نظر ، و سپس با گاز زغال خودكشي كرد.شاپور دوم كه از پيش از تولد ، شاه ايران شده بود و دوران سلطنتش بيش از عمرش بود قلمرو ايران را از مرزهاي شمال غربي چين تا مديترانه گسترش داد و اعراب را نيز مطيع خود ساخت. درباره خشونت وي نسبت به اعراب شايعات زياد رواج يافته از جمله سوراخ كردن شانه هاي آنان و گذرانيدن ريسمان از كتف هايشان

دكتر نوشيروان كيهاني زاده/روزنامه شرق

وصیت نامه داریوش بزرگ

persiandaily — Sat, 28 May 2005 22:06:18 GMT

اینک که من از این دنیا می روم 25 کشور جزو امپراتوری ایران است و در تمام این کشورها پول ایران رواج دارد و ایرانیان در آن کشورها دارای احترام هستند و مردم کشورها نیز در ایران دارای احترام می باشند.

جانشین من خشایارشا باید مثل من در حفظ این کشورها بکوشد راه نگهداری این کشور ها این است که در امور داخلی آنها مداخله نکند و مذهب و شعائر آنها را محترم بشمارد.

اکنون که من از این دنیا می روم تو 12 کرور دریک زر در خزانه سلطنتی داری و این زر یکی از ارکان قدرت تو می باشد زیرا قدرت پادشاه فقط به شمشیر نیست بلکه به ثروت نیز هست . البته به خاطر داشته باش که تو باید به این ذخیره بیفزائی نه اینکه از آن بکاهی من نمی گویم که در مواقع ضروری از ان برداشت نکن زیرا قاعده این زر در خزانه آن است که در هنگام ضرورت از آن برداشت شود اما در اولین فرصت آنچه برداشتی به خزانه برگردان مادرت آتوسا بر من حق دارد پس پیوسته وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن.

ده سال است که من مشغول ساخت انبارهای غله در نقاط مختلف کشور هستم و من روش ساختن این انبارها را که با سنگ ساخته می شود و به شکل استوانه است در مصر آموختم چون انبارها پیوسته تخلیه میشود حشرات در آن بوجود نمی آیند و غله در این چند سال می ماند بدون اینکه فاسد شود و تو باید بعد از من به ساختن انبارهای غله ادامه دهی تا اینکه همواره آذوقه دو یا سه سال کشور در انبارها موجود باشد هر ساله بعد از اینکه غله جدید بدست آمد از غله موجود در انبارها برای تامین کسر خواربار استفاده کن و غله جدید را بعد از اینکه بوجاری شد به انبار منتقل نما و به این ترتیب تو هرگز برای آذوقه در این مملکت دغدغه نخواهی داشت ولو دو یا سه سال پیاپی خشکسالی شود .

هرگز دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی نگمار برای آنها همان مزیت دوست بودن با تو کافی است چون اگر دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی بگماری و آن به مردم ظلم کنند و استفاده نامشروع نمایند نخواهی توانست آنها را به مجازات برسانی چون با تو دوست هستند و تو ناچاری که رعایت دوستی بنمایی .

کانالی که من میخواستم بین شط نیل و دریای سرخ بوجود بیاورم [کانال سوئز]هنوز به اتمام نرسیده و تمام کردن این کانال از نظر بازرگانی و جنگی خیلی اهمیت دارد و تو باید کانال را به اتمام برسانی و عوارض عبور کشتی ها از آن کانال نباید آنقدر سنگین باشد که ناخدایان کشتی ها ترجیح بدهند که از آن عبور نکنند .

کنون من سپاهی به طرف مصر فرستادم تا اینکه در این قلمرو ایران نظم و امنیت برقرار کند ولی فرصت نکردم سپاهی به یونان بفرستم و تو باید این کار را انجام بدهی. با یک ارتش نیرومند به یونان حمله کن و به یونانیان بفهمان که پادشاه ایران قادر است مرتکبین فجایع را تنبیه کند .

توصیه دیگر من به تو این است که هرگز دروغگو و متملق را به خود راه نده چون هر دوی آنها آفت سلطنت هستند و بدون ترحم دروغگو را از خود دور نما.

هرگز عمال دیوان را بر مردم مسلط نکن و برای اینکه عمال دیوان به مردم مسلط نشوند برای مالیات قانونی وضع کردم که تماس عمال دیوان را با مردم خیلی کم کرده است و اگر این قانون را حفظ کنی عمال حکومت با مردم زیاد تماس نخواهند داشت.

افسران و سربازان ارتش را راضی نگهدار و با انها بدرفتاری نکن اگر با انها بد رفتاری کنی آنها نخواهند توانست معامله متقابل کنند اما در میدان جنگ تلافی خواهند کرد ولو به قیمت کشته شدنشان باشد و تلافی آنها این طور خواهد بود که دست روی دست می گذارند و تسلیم می شوند تا اینکه وسیله شکست خوردن تو را فراهم نمایند .

امر اموزش را که من شروع کرده ام ادامه بده و بگذار اتباع تو بتوانند بخوانند و بنویسند تا اینکه فهم و عقل آنها بیشتر شود و هر قدر که فهم و عقل انها زیادتر شود تو با اطمینان بیشتری می توانی سلطنت کنی.

همواره حامی کیش یزدان پرستی باش اما هیچ قومی را مجبور نکن که از کیش تو پیروی نماید و پیوسته به خاطر داشته باش که هرکس باید آزاد باشد که از هر کیش که میل دارد پیروی کند .

بعد از اینکه من زندگی را بدرود گفتم بدن من را بشوی و آنگاه کفنی را که خود فراهم کرده ام بر من بپیچان و در تابوت سنگی قرار بده و در قبر بگذار. اما قبرم را مسدود نکن تا هر زمان که می توانی وارد قبر من بشوی و تابوت سنگی مرا ببینی و بفهمی من که پدر تو و پادشاهی مقتدر بودم و بر 25 کشور سلطنت می کردم.

آنجا مردم و تو نیز مثل من خواهی مرد زیرا سرنوشت آدمی این است که بمیرد خواه پادشاه 25 کشور باشد یا یک خارکن و هیچ کس در این جهان باقی نمی ماند.اگر هر زمان که فرصتی بدست می آوری وارد قبر من بشوی و تابوت را ببینی غرور و خودخواهی بر تو غلبه خواهد کرد و وقتی مرگ خود را نزدیک دیدی بگوکه قبر مرا مسدود نمایند و وصیت کن که پسرت قبر تو را باز بگذارد تا اینکه بتواند تابوت حاوی جسد تو را ببیند.

زنهار زنهار هرگز هم مدعی و هم قاضی مشو اگر از کسی ادعایی داری موافقت کن یک قاضی بیطرف آن ادعا را مورد رسیدگی قرار بدهد و رای صادر بنماید.زیرا کسی که مدعی است اگر قاضی هم باشد ظلم خواهد کرد.

هرگز از آباد کردن دست بر ندار زیرا اگر دست از آباد کردن برداری کشور تو رو به ویرانی خواهد گذاشت زیرا قاعده این است که وقتی کشور آباد نمی شود به طرف ویرانی میرود .

در آباد کردن حفر قنات و احداث جاده و شهر سازی را در درجه اول اهمیت قرار بده.

عفو و سخاوت را فراموش نکن و بدان که بعد از عدالت برجسته ترین صفت پادشاهان عفو است و سخاوت. ولی عفو فقط موقعی باید بکار بیفتد که کسی نسبت به تو خطایی کرده اگر به دیگری خطایی کرده باشد و تو خطا را عفو کنی ظلم کرده ای زیرا حق دیگری را پایمال نموده ای .

پیش از این نمی گویم و این اظهارات را با حضور کسانی که غیر از تو در این جا حاضر هستند کردم تا اینکه بدانند قبل از مرگ من این توصیه ها را کرده ام و اینک بروید و مرا تنها بگذارید زیرا احساس میکنم مرگم نزدیک شده است .

نامه عمربن خطاب به يزدگرد و پاسخ يزدگرد به او

persiandaily — Thu, 12 May 2005 10:23:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

از : عمربن الخطاب خليفه مسلمين
به: يزدگرد سوم شاه فارسی

من آينده خوبی برای تو و ملتت نمی بينم ، مگر اينکه پيشنهاد من را قبول کرده و بيعت نمايی .

زمانی سرزمين تو بر نيمی از جهان شناخته شده حکومت می کرد ليکن اکنون چگونه افول کرده ؟ ارتش تو در تمام جبهه ها شکست خورده و ملت تو محکوم به فناست . من راهی را برای نجات به تو پيشنهاد می کنم .شروع کن به عبادت خدای يگانه ، يک خدای واحد، تنها خدايی که خالق همه چيز در جهان است ما پيغام او را برای تو و جهان می آوريم به ملتت فرمان ده که آتش پرستی را که کذب می باشد ، متوقف کنند و به ما بپيوندند ، برای پيوستن به حقيقت .

الله خدای حقيقی را بپرستيد ، خالق جهان را ، الله را پرستش نماييد و اسلام را به عنوان راه رستگاری خود قبول کنيد اکنون به راههای شرک و پرستشهای کذب پايان ده و اسلام بياوريد تا بتوانيد الله اکبر را به عنوان ناجی خود قبول کنيد . با اجرای اين تو تنها راه بقای خود و صلح برای پارسيان را پيدا خواهی نمود ،‌ اگر تو بدانی چه چيز برای پارسيان بهتر است تو اين راه را انتخاب خواهی کرد ، بيعت تنها راه می باشد .

الله اکبر

خليفه مسلمين عمربن الخطاب

به نام اهورا مزدا، آفريننده جان و خرد

از سوی شاهنشاه ايران، يزدگرد به عمرابن خطاب خليفه تازيان

تو در اين نامه ما پارسيان را به سوی خدای خود که "الله اکبر"نام داده ايد، می خوانيد و از روی نادانی و بيابان نشينی، خود بی آنکه بداني ما کيستيم و چه می پرستيم، می خواهي به سوی خدای شما بياييم و "الله اکبر" پرست شويم

شگفتا که تو در جايگاه خليفه عرب نشسته اي ولی آگاهي تو از يک عرب بيابان نشين فراتر نمی رود. به من پيشنهاد می کنی که خدا پرست شوم. ای مردک، هزاران سالست که آرياييان در اين سرزمين فرهنگ و هنر، يکتا پرستند و روزانه پنج بار به درگاهش نيايش می کنند. هنگامی که ما پايه های نيک ورزی و مهربانی را در سراسر جهان می ريختيم و پرچم "پندار نيک، گفتار نيک و کردار نيک" را در دست داشتيم، تو و نياکانت در بيابانها می گشتيد و مار و سوسمار می خورديد و دختران بيگناهتان را زنده به گور می کرديد

تازيان که برای آفريده های خدا ارزشی نمی شناسند و سنگدلانه آنها را از دم تيغ می گذرانند و زنان را آزار می دهند و دختران را زنده به گور می کنند و به کاروانها می تازند و به راهزنی و کشتار و ربودن زن و همسر مردم دست می يازند، چگونه مارا که از همه اين زشتيها بيزاريم، می خواهند آموزش خدا پرستی بدهند؟

به من می گويي که از آتش پرستی دست بردارم و خدا پرست شوم؟ ما مردم ايران، خدا را در روشنايي می بينيم. فروغ و روشنايي تابناک و گرمای خورشيدی آتش در دل و روان ما، جان می بخشد و گرمی دلپذير آن، دلها و روانهای ما را به يکديگر نزديک می کند تا مردم دوست، مهربان، مردم دار، نيکخواه باشيم و رادی و گذشت را پيشه سازيم و پرتو يزدانی را در دلهای خود هماره زنده نگاه داريم.

خدای ما "اهورا مزدای" بزرگ است و شگفت انگيز است که تازه شما هم او را خواسته ايد نام بدهيد و "الله و اکبر" را برای او بر گزيده ايد و او را به اين نام صدا می کنيد. ولی ما با شما يکسان نيستيم، زيرا ما به نام "اهورا مزدا" مهرورزی و نيکی و خوبی و گذشت می کنيم و به درماندگان و سيه روزان، ياری می رسانيم و شما به نام "الله اکبر" خدای آفريده خودتان دست به کشتار و بدبختی آفرينی و سيه روزی ديگران می زنيد.

چه کسی در اين ميان تبهکار است، خدای شما که فرمان کشتار و تاراج و نابودی را می دهد؟ يا شما که به نام او چنين می کنيد؟ يا هردو؟

شما از دل بيابانهای تفته و سوخته که همه روزگارتان را به ددمنشی و بيابان گردی گذرانده ايد، برخاسته ايد و با شمشير و لشکر کشی می خواهيد آموزش خدا پرستی به مردمانی بدهيد که هزاران سالست شهريگرند و فرهنگ و دانش و هنر را همچون پشتوانه نيرو مندی در دست دارند؟ شما به نام "الله اکبر" به اين لشکريان اسلام جز ويرانی و تاراج و کشتار چه آموخته ايد که می خواهيد ديگران را هم به سوی اين خدای خودتان بکشيد؟

امروز تنها نا يکسانی که مردم ايران با گذشته دارند آن است که ارتش آنها که فرمانبردار "اهورا مزدا" بوده، از ارتش تازيان، که تازه پيرو"الله اکبر"شده اند، شکست خورده اند و مردم ايران به زور شمشير شما تازيان بايد همان خدا را ولی با نام تازی بپذيرند و بپرستند و در روز پنج بار به زبان عربی برايش نماز بگذارند. زيرا "الله اکبر" شما تنها زبان عربی می داند.

به تو سفارش می کنم به دل همان بيابانهای سوزان پر سوسمار خويش برگرد و مشتی تازی بيابان گرد و سنگدل را به سوی شهرهای آباد همچون جانوران هار، رها مکن و از کشتار مردم و تاراج دارايي آنان و ربودن همسران و دخترانشان به نام "الله اکبر" خود داری نما و دست از اين زشتکاری ها و تبهکاريها بکش.

آرياييان، مردمی با گذشت، مهربان و نيک انديشند. هر جا رفته اند تخم نيکی و دوستی و درستی پاشيده اند. از اين رو از کيفر دادن شما برای نابکاريهای تو و تازيان، چشم خواهند پوشيد.

شما با همان "الله اکبر" تان در همان بيابان بمانيد و به شهرها نزديک مشويد که باورتان بسيار هراسناک و رفتارتان ددمنشانه است.

مهر

یزدگرد ساسانی

اين دو نامه از كتاب ‍‌كارنامه دكتر آريامنش است كه از سايت ميهنم انتخاب شده است

نخستین اعلامیه حقوق بشر

persiandaily — Tue, 05 Apr 2005 10:03:18 GMT

اينك كه به ياري مزدا ، تاج سلطنت ايران و بابل و كشورهاي جهات اربعه را به سر گذاشته ام ، اعلام مي كنم : كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد دين و آيين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زير دستان من ، دين و آئين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملتهاي ديگر را مورد تحقير قرار بدهند يا به آنها توهين نمايند . من از امروز كه تاج سلطنت را به سر نهاده ام ، تا روزي كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد ، هر گز سلطنت خود را بر هيچ ملت تحميل نخواهم كرد و هر ملت آزاد است ، كه مرا به سلطنت خود قبول كند يا ننمايد و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند ، من براي سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد . من تا روزي كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي جهات اربعه هستم ، نخواهم گذاشت ، كسي به ديگري ظلم كند و اگر شخصي مظلوم واقع شد ، من حق وي را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد . من تا روزي كه پادشاه هستم ، نخواهم گذاشت مال غير منقول يا منقول ديگري را به زور يا به نحو ديگر بدون پرداخت بهاي آن و جلب رضايت صاحب مال ، تصرف نمايد من تا روزي كه زنده هستم ، نخواهم گذاشت كه شخصي ، ديگري را به بيگاري بگيرد و بدون پرداخت مزد ، وي را بكار وادارد . من امروز اعلام مي كنم ، كه هر كس آزاد است ، كه هر ديني را كه ميل دارد ، برگزيند و در هر نقطه كه ميل دارد سكونت كند ، مشروط بر اينكه در آنجا حق كسي را غضب ننمايد ، و هر شغلي را كه ميل دارد ، پيش بگيرد و مال خود را به هر نحو كه مايل است ، به مصرف برساند ، مشروط به اينكه لطمه به حقوق ديگران نزند . من اعلام مي كنم ، كه هر كس مسئول اعمال خود مي باشد و هيچ كس را نبايد به مناسبت جرمي كه يكي از خويشاوندانش كرده ، مجازات كرد ، مجازات برادر گناهكار و برعكس به كلي ممنوع است و اگر يك فرد از خانواده يا طايفه اي مرتكب تقصير ميشود ، فقط مقصر بايد مجازات گردد ، نه ديگران من تا روزي كه به ياري مزدا ، سلطنت مي كنم ، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را بعنوان غلام و كنيز بفروشند و حكام و زير دستان من ، مكلف هستند ، كه در حوزه حكومت و ماموريت خود ، مانع از فروش و خريد مردان و زنان بعنوان غلام و كنيز بشوند و رسم بردگي بايد به كلي از جهان برافتد . و از مزدا خواهانم ، كه مرا در راه اجراي تعهداتي كه نسبت به ملتهاي ايران و بابل و ملتهاي ممالك اربعه عهده گرفته ام ، موفق گرداند .

كوروش